ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(398 / 378 -323 ق)، فقیه حنفى، حافظ و محدث. از كلاباد بخارا بود. از هیثم بن كلیب شاشى و عبدالمؤمن بن خلف نسفى و ابوجعفر محمد بن محمد بغدادى الجمال و عبداللَّه بن محمد بن یعقوب استاد و على بن محتاج كشانى و محمد بن محمود بن عنبر نسفى و محمد بن احمد بن خنب و همطبقه‏ى آنها حدیث شنید. به بغداد رفت و در آنجا حدیث گفت. ابوالحسن دار قطنى در كتاب خود «المدبج» و حاكم نیشابورى و جعفر بن محمد مستغفرى و دیگران از وى روایت كرده‏اند. دار قطنى وى را در حدیث ثقه دانسته است و حاكم او را داراى فهم و شناخت عالى معرفى كرده و مستغفرى گوید كه او پرحافظه‏ترین فرد زمان خود در ماوراء النهر بوده است. ابوسعید خلیل بن احمد سجزى نیز از وى حدیثى روایت كرده است. كلابادى در بخارا درگذشت. از آثار وى: تصنیفى در شناخت رجال «صحیح» بخارى به نام «الارشاد فى معرفة رجال البخارى» یا «الهدایة و الارشاد فى معرفة اهل الثقة و السداد» یا «اسماء رجال صحیح بخارى».